Αρχείο

Archive for the ‘Σκέψεις’ Category

Συλλογική επίλυση μαθηματικών προβλημάτων

Ιανουαρίου 31, 2012 Σχολιάστε

…ή αλλιώς Polymath Projects είναι η προσπάθεια που ξεκίνησε με σκοπό να σπάσει το σύνηθες φαινόμενο της απομόνωσης των ερευνητών στα μαθηματικά και να δημιουργήσει ένα «συλλογικό μαθηματικό εγκέφαλο». Διαβάστε περισσότερα…

Advertisements
Κατηγορίες:Έρευνα, Σκέψεις Ετικέτες:

Κοινωνώντας την Αστρονομία στο ευρύ κοινό

Οκτώβριος 13, 2011 Σχολιάστε

Τα επιστημονικά επιτεύγματα πρέπει να μεταφέρονται και να εκλαϊκεύονται στο ευρύ κοινό. Αυτός είναι ο σκοπός του peer-reviewed περιοδικού Communicating Astronomy with Public (CUP), το οποίο διατίθεται δωρεάν σε έντυπη καθώς και ηλεκτρονική μορφή.

Διαβάστε περισσότερα…

Τα γονίδια και η νόηση

Απρίλιος 13, 2011 1 Σχολιο

Ο ιστότοπος Genes to Cognition Online είναι αφιερωμένος στη νευροεπιστήμη και πιο συγκεκριμένα στη μελέτη των γνωστικών διαδικασιών. Αποτελεί τη διαδικτυακή παρουσία του ερευνητικού προγράμματος Genes to Cognition με επικεφαλή τον καθηγητή Seth Grant.

Διαβάστε περισσότερα…

SEED : Ένα ηλεκτρονικό περιοδικό διαφορετικό από τα άλλα

Φεβρουαρίου 1, 2011 1 Σχολιο

Το περιοδικό SEED εκδίδεται από το 2001 και αυτή είναι η ηλεκτρονική του έκδοση.

Διαβάστε περισσότερα…

Το περιοδικό Nature και η «ανοικτή πρόσβαση»

Ιανουαρίου 24, 2011 Σχολιάστε

Ο εκδοτικός οίκος Nature που μεταξύ άλλων εκδίδει το μηνιαίο περιοδικό επιστημονικών εργασιών Nature, αποφάσισε πρόσφατα να εκδώσει ένα αντίστοιχο περιοδικό ανοικτής πρόσβασης το Scientific Reports. Θα έπρεπε να ακούγεται περίεργο κάτι τέτοιο; Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή…

Διαβάστε περισσότερα…

Πώς να χρησιμοποιήσω το Internet για τα μαθήματα στο Πανεπιστήμιο;

Δεκέμβριος 23, 2010 1 Σχολιο

Καταρχάς θέλει υπομονή, επιμονή και…μπόλικους καφέδες. Η αναζήτηση στο Internet έκανε πολύ πιο εύκολη τη συγκέντρωση υλικού απαραίτητου για τη συγγραφή εργασιών,καθώς και για την εμπέδωση μαθημάτων σε μία Πανεπιστημιακή σχολή.

Διαβάστε περισσότερα…

Τί μπορούμε να μάθουμε από τα μυρμήγκια;

Δεκέμβριος 12, 2010 Σχολιάστε

Στο άρθρο στο PhysOrg.com γίνεται αναφορά σχετικά με το πως μπορούμε να κατασκευάσουμε καλύτερους αλγορίθμους για την επίλυση πολύπλοκων προβλημάτων, χρησιμοποιώντας των τρόπο που λειτουργούν τα μυρμήγκια.

Το θέμα αυτό δεν είναι κάτι καινούριο. Το 1992, προτάθηκε ο αλγόριθμος «Ant Colony Optimization». Με απλά λόγια ο αλγόριθμος λέει τα εξής :
1. Ένα μυρμήγκι εξερευνά με τυχαίο τρόπο την περιοχή γύρω από τη φωλιά.
2. Αν ανακαλύψει κάποια πηγή τροφής, επιστρέφει στη φωλιά (όχι απαραίτητα από την ίδια διαδρομή), αφήνοντας ένα ίχνος από φερομόνη κατά μήκος της διαδρομής.
3. Το ίχνος της φερομόνης θα κάνει και άλλα μυρμήγκια να ακολουθήσουν περίπου την ίδια διαδρομή για να φτάσουν στην τροφή.
4. Επιστρέφοντας στη φωλιά, τα μυρμήγκια αυτά θα ενισχύσουν το ίχνος της φερομόνης εκκρίνοντας και αυτά.
5. Αν υπάρχουν δύο διαδρομές που καταλήγουν στην ίδια πηγή τροφής, τότε μέσα σε ορισμένο χρονικό διάστημα, θα ενισχυθεί περισσότερο η συντομότερη διαδρομή. Αυτό θα γίνει γιατί το ίχνος της φερομόνης στην μακρύτερη διαδρομή θα εξατμιστεί περισσότερο απ’ ότι αυτό της σύντομης διαδρομής.
6. Με κάθε καινούρια διαδρομή, με τον προαναφερθέντα τρόπο, η συντομότερη διαδρομή θα καταλήξει να γίνει η μοναδική διαδρομή που ακολουθούν τα μυρμήγκια.

Απλό και εντυπωσιακό! Στο χώρο του open software ακολουθείται κατά βάση η τακτική των μυρμηγκιών. Και απ’ ό,τι δείχνουν τα πράγματα αποδίδει.

Κάπως έτσι δεν θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται και το κάθε πρόβλημα στο χώρο της επιστήμης; Ο Newton είχε αναφέρει για την επιτυχία της θεωρίας της βαρύτητας, ότι μπόρεσε να δει μακρύτερα γιατί βρισκόταν επάνω στους ώμους γιγάντων, εννοώντας ότι στηρίχθηκε σε γνώσεις που θεμελίωσαν προγενέστεροι επιστήμονες. Σε όλη την ιστορία της ανθρωπότητας, η επιστημονική πρόοδος υπήρχε εκεί που η γνώση διακινούνταν ελεύθερα.

Η αποθηκευμένη στα βιβλία συλλογική γνώση της ανθρωπότητας, είναι αυτό που πυροδοτεί την συνεχή επιστημονική και τεχνολογική πρόοδο. Αυτό βέβαια σε συνδυασμό με την έρευνα σε πολλά μέτωπα ταυτόχρονα και την ενίσχυση των μεθόδων που πηγαίνουν την επιστήμη κάποια βήματα πιο μπροστά. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι βέβαια να έχει ο καθένας ελεύθερη πρόσβαση στη γνώση αυτή καθώς και να μην επηρεάζεται η έρευνά του από προκαταλήψεις και κατεστημένα.

Υπάρχουν, ωστόσο, «μόδες» όσον αφορά το ποια θεωρία μελετάται από τους ερευνητές. Κάποιες θεωρίες δηλαδή θεωρούνται ότι αποτελούν αυτό με το οποίο πρέπει να ασχοληθεί κανείς, αν θέλει να παίρνουν στα σοβαρά τη δουλεία του. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, κάποιες άλλες θεωρίες να επισκιάζονται από το κύρος των δημοφιλών θεωριών. Το κριτήριο όμως για την αποδοχή ή την απόρριψη μιας επιστημονικής θεωρίας είναι το πείραμα και η διαρκής αμφισβήτηση.

Βασική αιτία για το παραπάνω είναι η επιλεκτική χρηματοδότηση. Όταν ανατίθεται σε εταιρίες και ιδιωτικό κεφάλαιο να χρηματοδοτήσουν την έρευνα, το πιο πιθανό αποτέλεσμα είναι να πέσει το βάρος σε ό,τι μπορεί να είναι άμεσα εκμεταλλεύσιμο εμπορικά. Στην Ελλάδα, αυτό είναι κάτι που γίνεται σε όλα τα πανεπιστήμια. Δεν δίνεται βάρος στη βασική έρευνα και δεν ενισχύονται όλες οι ιδέες. Τα χρήματα για να γίνει κάτι τέτοιο υπάρχουν, αλλά το πολιτικό καθεστώς απαγορεύει τέτοιες τακτικές, καθώς ο σκοπός της επιστήμης έχει καταντήσει να είναι το κέρδος και όχι η επίλυση προβλημάτων και η ικανοποίηση αναγκών, πόσο μάλλον η έμφυτη τάση του ανθρώπου για εξερεύνηση.

Η φύση μας δείχνει συνεχώς τρόπους δοκιμασμένους και αποτελεσματικούς (πολλά εκατομμύρια χρόνια εξελικτικής διαδικασίας είναι η εγγύηση για την επιτυχία). Γιατί λοιπόν να μην γίνεται και αυτό στο χώρο της επιστημονικής έρευνας; Καιρός να παραδειγματιστούμε…